20 maio 2007

SÁTIRA...

Olá a todos, venho aqui colocar, um Post, depois de alguma ausência, mas depois de saber que as águas estão mais calmas, e depois de ver esta sátira, que encontrei por acaso num blog, peço a todos, compreensão, pois está escrito noutro idioma, mas como achei piada ás fotos resolvi aqui colocá-lo, e partilhar convosco, aqui vai:









Όταν ήρθε κι ο τελευταίος συνεργός κλείδωσαν οι πόρτες, μαζεύτηκαν οι καφέδες στο νεροχύτη και άνοιξαν χώρο. Κλείσαν τη μουσική, κλείσαν και τα παράθυρα να μην ενοχλούνται από τα αεροπλάνα που έρχονταν και φεύγαν ασταμάτητα από το αεροδρόμιο Funchal, στην αρχή μιας ακόμη high season για τη Μαδέρα. Ήταν πολλοί.Πήρε ο καθένας από ένα laptop στα πόδια και αρχίσαν να μοιράζουν τα σχόλια και τις χώρες. Ο καθένας είχε αναλάβει τα blogs ενός μικρού κράτους ή μιας πολιτείας, κάποιοι ασχολούνταν με τα email και οι τρεις αρχηγοί οργάνωναν την επιχείρηση της ερχόμενης εβδομάδας. Οι ψυχολόγοι δούλευαν με βάρδιες. Από μέρα σε μέρα περίμεναν τα καινούρια λεξικά, παραγγελία από Λονδίνο με αραβικά, ινδικά και καντονέζικα. Δεν έμενε πολύς χρόνος ακόμα για να τελειώσουν τη δουλειά τους. Αρκετοί στόχοι είχαν εντοπιστεί και ήταν θέμα χρόνου να τους προσεγγίσουν οι "a.vi.an.to.", το παρακλάδι της ομάδας με τους ειδικούς διαφωτιστές και στρατολόγους με δικό τους όνομα: Anarchic VIcarious ANtifouling TOrches.Οι στόχοι:Οι πιο πολλοί από τους διανοούμενους χρήστες ιστολογίων και πιθανοί θιασώτες και ακόλουθοι του έργου των DdSs εντοπίζονταν στη Νότια Ευρώπη, κάποιοι στη Σκανδιναβία και ένας σωρός στις ΗΠΑ. Έμενε να ανακαλυφθούν δεσμοί και στην αχανή Ασία, που θα ήταν εξαιρετικά σημαντικοί. Αυτός ήταν ο λόγος της καθυστέρησης. Υπήρχαν επίσης και Άραβες που θα μπορούσαν να συνδεθούν με το δόγμα αλλά ο "κρίκος" δεν τους εμπιστεύοταν για τέτοια δουλειά γιατί δεν μπορούσε κανείς να βασιστεί σε τόσο βαθιά θρησκευόμενους ανθρώπους. Το project DdSs πήγαινε ομαλά.Ο Raul που ήταν η ψυχή της ομάδας, θυμόταν το χωριό που μεγάλωσε στα σύνορα με την Ισπανία. Ο ιερέας τους τότε, κρυφά τιμωρούσε τους κλέφτες και τους απατεώνες χωρίς κανείς να καταλάβει τίποτα. Μόνο ο αυτός είχε δει κάποτε τον πατέρα David Santos να δέρνει έναν κλεφτοκοτά, μέσα στη νύχτα. Οι τιμωρημένοι χωριάτες κρατούσαν το στόμα τους κλειστό φοβούμενοι την οργή του Θεού, καθώς ο πατέρας David, μετά το βασανιστήριο, τους έπειθε για το θείο καθήκον του. Ο Raul θαύμασε το θάρρος του παπά και δεν το μαρτύρησε πουθενά. Κι ο θεόσταλτος ραββίνος το εκτίμησε πολύ. Έμεινε μέσα στον πιτσιρίκο θαυμαστή η ύπαρξη του ιερέα τιμωρού, από το μυστηριώδη θάνατό του λίγα χρόνια μετά, μέχρι τώρα, που ο ίδιος μάχονταν με αυτό το όνομα για σημαία..................................Μήνες αργότερα οι στόχοι που διάλεξαν να ακολουθήσουν τους Santos μεταφέρθηκαν μυστικά στη Μαδέρα και ξεκίνησε η στρατολόγησή τους. Όσοι αρνήθηκαν στους ειδικούς της avianto απλά εξαφανίστηκαν χωρίς ίχνη. Χωρίς οίκτο. Κανείς δεν τους είπε ότι δεν μπορούσαν να αρνηθούν, απλά τους εξαφάνισαν.Ο καιρός πλησίαζε, τα Dd έρχονταν όλο και πιο κοντά στα Ss για την τελική ένωση. Οι Dread και οι Sinisters ετοιμάζονταν μέρα με τη μέρα για τη μεγάλη κηδεία του καπιταλισμού, των πολυεθνικών και των πολέμων.


E o Outro:

Υπ'αριθμόν 1 Εικασία περί της μυστηριώδους υπάρξεως κάποιου κυρίου David Santos



" Υou are doing a great job, have a nice weekend! "Εγραψε ένα ακόμη σχόλιο και έπεσε για ύπνο. Σε δυο ώρες σηκώθηκε αναστατωμένος και ξανακάθισε στον υπολογιστή. Αυτός δεν κλείνει ποτέ και για κανένα λόγο. Κι όταν χρειάζεται συντήρηση έρχεται στο σπίτι ο ειδικός κι ο Santos είναι πάντα ΠΑΡΩΝ."Ο ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΑΚΟΥΣ;",ούρλιαξε σε έναν που πήγε να τον κλείσει κάποτε για να αλλάξει ένα καλωδιάκι. "Κάνε ό,τι είναι να κάνεις με ανοιχτό τον υπολογιστή αλλιώς μην το κάνεις καθόλου"Αυτή την εντολή όποιος πήγαινε να την παραβεί δεν ξαναδούλευε εκεί. Παραδόξως, δεν ξαναδούλευε πουθενά.Ο David ξανάνοιγει μανιωδώς τον browser και γράφει άλλα 30 σχόλια από δω κι από κει. "Πάμε καλά, πάμε πολύ καλά...λίγος χρόνος χρειάζεται ακόμα....". Ξαφνικά ιδρώνει, "ΟΧΙ ΓΑΜΩΤΟ.....ΟΧΙ....". Αρχίσει ένα τρέμουλο που αυξάνει. Κρυώνει. Προσπαθεί με τη σκέψη να το απωθήσει...... "ΝΟ....ΝΟΟΟΟΟΟ......"Έχασε τον έλεγχο.Τρέμει, όλο και πιο έντονα, πέφτει κάτω και σπαρταράει....ο αφρός ξεχύνεται απ' τις άκρες των χειλιών, τα άκρα του λυγίζουν και αγκυλώνουν ανεξέλεγκτα, κιτρινίζει στα μάτια του το φως του πορτατίφ και κάπου εκεί τελειώνει η νύχτα του. ....................Το πρωί ξυπνάει μέσα στη γνωστή μυρωδιά των αφρών και των γαστρικών υγρών, ρίχνει λίγο νερό στα μαλλιά γύρω απ' τη φαλάκρα που έχουν μακρύνει υπερβολικά. Αυτό τον βοηθάει να νιώσει λίγο καλύτερα. Είναι κουρασμένος από τη μάχη με την επιληψία. Παίρνει μια άγευστη μπάρα συμπιεσμένων δημητριακών με γλυκόζη απο το ψυγείο και ξανακάθεται στον υπολογιστή. Το στόμα του βρωμάει από τον ύπνο και την κρίση. Προχτές έχασε κι άλλο δόντι. Την μασάει βιαστικά, ενώ τα υπόλοιπα δόντια του ματώνουν, την κρατάει στο δεξί και με το άλλο γράφει ακόμα ένα comment. Μήνες τώρα καταναλώνει μόνο τέτοιες μπάρες, τις παίρνει από τους καταδρομείς του Πορτογαλικού στρατού. Έχει έναν φίλο που δουλεύει εκεί, ο οποίος είναι κρυφός αντιμιλιταριστής blogger και του τις αφήνει τα μεσάνυχτα μέσα στο γραμματοκιβώτιο. Έχουν το μέγεθος ενός κινητού τηλεφώνου και θερμίδες όσες ένα γεύμα. Όταν τις τρως, αυτές ενεργοποιούνται από τα οξέα και τα υγρά του στομάχου και φουσκώνουν δίνοντάς σου την αίσθηση κορεσμού. Και κλέβεις χρόνο από το φαγητό. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχουν απολαύσεις πια για το David Santos. Μόνο όταν γράφει κάποιο σχόλιο, έχει ένα μικρό ανεπαίσθητο οργασμό. Η λέξη φαγητό δεν του λέει τίποτα. Η λέξη έρωτας είναι μόνο για τα δήθεν ποιήματά του. Ανοίγει έναν φάκελο που έχει μέσα όλα τα πρότυπα των σχολίων που γράφει. Με τη σειρά, όπως το έχει μελετήσει. Ποτέ δε θα τα διαβάσει με τον τρόπο που θέλει να κάνει τον υπόλοιπο κόσμο να τα διαβάσει. Ξέρει πόσο επικίνδυνο είναι. Ανοίγει και το βιβλίο με την κωδικοποιημένη ασφαλή σειρά ανάγνωσής τους, για πιο σίγουρα. Αντιγράφει μερικά και τα επικολλάει. Νευριασμένος πληκτρολογει ταχύτατα σα μηχανή τα word verification και συνεχίζει.....Που και που κοιτάει και τη φωτογραφία στο προφίλ του. Ήταν η τελευταία φορά που θυμάται το δέρμα του να έχει χρώμα ανθρώπινο. Στο φωτογραφείο που την έβγαλε με τη μαύρη ζιβάγκο και το μαύρο παλτό ο φωτογράφος τον ρώτησε αν ήταν ιερέας. Τη χλευάζει. Είναι ευτυχισμένος που δε μοιάζει με το πιθηκοειδές γένος του πια.Πού και πού φοβάται και για την επιληψία του. Δε φοβάται το θάνατο, είναι αστείος ο θάνατος γι'αυτόν. Τρέμει μόνο τη μη εκπλήρωση της αποστολής του που θα τον καταδικάσει σε αιώνια κόλαση. Δεν τον έχει δει ποτέ γιατρός από τότε που άρχισε να αφρίζει ξαφνικά. Δε μισεί ωστόσο τον εαυτό του που αγνόησε τις προειδοποιήσεις της εταιρίας οθονών για τις πιθανές συνέπειες κατάχρησης των συσκευών της. Ο σκοπός του είναι πιο σοβαρός από μερικές μικρές ασήμαντες επιληπτικές κρίσεις.Διαβάζει στο χειρόγραφο αγαπημένο ημερολόγιό του, την προχτεσινή τελευταία του προσθήκη."Μερικοί μήνες ακόμα, ίσως δέκα, ίσως ένας χρόνος....ο νέος "Angels' phrenitis virus" θα 'χει διασπαρεί από το διαδίκτυο σ' όλο τον κόσμο. Δε θα τον πιάνουν τα αντιβιοτικά των υπολογιστών γιατί θα μπαίνει κατευθείαν από τις προτάσεις των οθονών στα μυαλά των ανθρώπων. Οι πρώτοι που θα προσβληθούν, θα΄ναι σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου οι αναγνώστες που θα διαβάσουν με τη σωστή σειρά τα σχόλιά μου. Μετά η αρρώστεια θα σκορπίσει με άλλον τρόπο. Με το φιλί, την ανάσα, τη σκέψη. Θα αρκεί φέρεις κάποιον στο μυαλό σου κι αυτός αμέσως θα γίνεται φορέας. Και μόλις ο δύστυχος νιώσει κάτι δυνατό, ένα συναίσθημα, μια λαχτάρα ή μια απόλαυση αμέσως θα ασθενεί. Δε μπορεί κανείς να γλιτώσει.Θεέ μου!Είναι όλα μελετημένα τόσο τέλεια! ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ!!!Ο αλγόριθμος δεν κάνει ποτέ λάθος. Τα μαθηματικά ήταν από πάντα καλώς ορισμένα! Η αρρώστεια που θα πάρει το όνομα του Δαβίδ του Αγίου θα "τελειώσει" αυτό το γένος. O Θεός, όρισε πως ένας άνθρωπος θα εξαφανίσει το ντροπιαστικό δημιούργημά Του, τον άνθρωπο. Άνθρωπος ήμουν κι εγώ όταν ξεκίνησα το θέλημά Του. Τώρα είμαι μόνο ύπαρξη στις υπηρεσίες Του. Όταν όλα θα ΄ναι εντάξει, τότε θα καθίσω κι εγώ ήσυχα και θα διαβάσω με τη σωστή θανατηφόρα σειρά τα σχόλιά μου ξανά και ξανά....Θεέ μου.....δώσε μου τη δύναμή Σου...."Διάβαζε εκστασιασμένος και αφροί άρχισαν πάλι να πέφτουν από το στόμα του πάνω στη σελίδα.....δεν τον ένοιαζε....γύρισε στον υπολογιστή και συνέχισε λυσασμένος να πληκτρολογεί:"Thank you for your comment, greetings from Lisbon"........θα έμενε ζωντανός πάση θυσία μέχρι το ΤΕΛΟΣ."Aυτός θα είναι μεγάλος, και Yιός του Yψίστου θα ονομαστεί. Kαι θα του δώσει ο Kύριος ο Θεός το θρόνο του Δαβίδ του προπάτορά του" (Λουκάς 1:32)

Posto isto, não há mais nada a dizer.

Há, há, o nome do Blog é "nahames nakanamoko"

9 comentários:

david santos disse...

Duas lindas histórias, sem dúvida...
Sou mesmo infeliz. Não há dúvida, que sou. Então, aqui em Portugal vestem-me a roupa de comunista e anti-Cristão. Lá fora, ainda que seja só a utilização da minha imagem, chamam-me de Cristão sectário e "alienador" de "incautos". Estou frito! As histórias, tudo bem. Até são de grande nível. De certeza feitas por pessoa ou pessoas de grau cultural muito elevado. Mas a coleira! Ó David, David!
Tudo bem, beez. Se lhe der na cabeça procurar por esse mundo fora histórias acerca do David, "pobre" David, vai encontrar às centenas...
Paciência! Mas a coleira... Não é que me fique nada mal, mas gostava dela um pouco mais estreita.
Podia-lhe dar para pior.

david santos disse...

Ó bezz, estive a ver agora o blogue deste indivíduo, ele tem lá trabalhos fantásticos sobre pessoas portuguesas, nomeadamente, Fernando Pessoa. Quando tiver espaço, traga aquilo para cá. O indivíduo é muito bom. Sabe do que fala.

david santos disse...

Είμαι πολύ ευτυχής για την εργασία σας, nahames

nahames nakanamoko disse...

Χαίρομαι γι'αυτό Δαβίδ Σάντος....
Είναι πολύ ευχάριστο όταν υπάρχουν άνθρωποι με ανοιχτά μυαλά, να δέχονται τη σάτιρα, αλλά και το πώς μπορεί άλλοι άνθρωποι να τους αντιλαμβάνονται και να το εκφράζουν!

Um embraco!

V!zTaZ disse...

Isto será o que? Russo ... por ai nao? se percebesse alguma coisa xD um beijo

P.s- as fotos estao geniais heehe

david santos disse...

Δεν έχω αυτόν για να πάρω το κακό, η εργασία σας είναι σόου, τι ενδιαφέρει είναι αυτός έχει τους δημιουργικούς ανθρώπους και με τις ικανότητες να παρουσιάσει στην εργασία του και οργώνετε τον κύριο

Não. eu não posso tomar a mal, porque o teu trabalho é um grande trabalho. É um trabalho de mestre.
You are Master!

Ludovicus Rex disse...

Um escritor e um poeta é sempre um génio. Não sepreocupe com os rotulos... Estamos consigo, sempre!

Um abraço

A. João Soares disse...

Que beleza! Que lindo texto! Elogios destes «nem em Paris», Belchior amigo, como diria o grande Eça que, apesar de grande, nos deixou escritos para português pequeno compreender.
Cumprimentos

david santos disse...

Ó amigo João Soares, não há portugueses pequenos nem grandes: há portugueses.
Agora, o que há, isso sim, são portugueses bons e maus. Melhores e piores, está a entender, não está?
Bom fim-de-semana.

Prémio

Prémio
Atribuído Pela nossa querida amiga e colaboradora deste espaço, a Marcela Isabel Silveira. Em meu nome, e dos nossos colaboradores, OBRIGADO.

Indicadores de Interesse

My Popularity (by popuri.us)

DESDE 11 DE JUNHO DE 2010

free counters

Twitter

eXTReMe Tracker

Etiquetas